அவளைப் பார்க்கிறேன்,
கண்ணீர் துளிகள் கண்ணோரம் மின்ன-
கூந்தல் கலைந்து காற்றில் பறக்க
கனவுகள் தோய்ந்த கண்களோடு என்னை
தீர்க்கமாய் பார்க்கிறாள்
கலைந்து போன கனவுகள் பற்றி சொன்னாள் -
உறவுகளுக்கு மனிதர் கற்பித்த வரைவிலக்கணங்கள் சொன்னாள் -
நிலையற்ற நட்பு கதைகள் நிறைய சொன்னாள்
திசை தெரியாத பயணங்களிலும் -
இடிந்து போன உறவுகளிலும் -
கலைந்து போன கனவுகளிலும்
தன்னை தொலைத்துவிட்டதாய் சொல்லி -
அழுதாள்.
ஆறுதலாய் அவள் கைகள் பற்றினேன்
உன்னிடம் மட்டுமே சொன்னேன் - கூறி
கண்களை அழுத்தித் துடைத்து
கண்ணீரின் தடம் கூட தெரியாமல்
என்னை போலவே அழகாய் சிரித்தாள்
அவள்,
என் கண்ணாடி முன் நின்றவள்...
____________________________________________________________________________________________
✎Poem by:
Salma Farhath